Kamień nie jest organizmem żywym. Jest wieczny i trudny w zasadzie do zniszczenia oraz odporny na działanie bardzo wielu czynników - zarówno mechanicznych, jak i naturalnych. Stąd chyba właśnie wzięło się znane wszystkim porównanie, że ktoś śpi niczym kamień. Spać jak kamień to spać tak, że dobudzenie nas jest naprawdę nie lada przedsięwzięciem. Od kogoś, kto się tego podejmuje, wymagana jest anielska wręcz cierpliwość. Dobudzenie człowieka, który śpi jak kamień jest bowiem bardzo trudne. Spać jak kamień to znaczy spać snem bardzo głębokim i twardym, tak zwanym snem sprawiedliwego. Zdarza nam się to wówczas, kiedy cierpimy na poważnie niedobory nu, bo z jakiś powodów mamy zarwanych kilka nocy pod rząd. I kiedy w końcu zasypiamy i mamy na ten sen czas, zasypiamy tak, że wycie syreny alarmowej nie jest w stanie postawić nas na nogi. Zasypiamy jak kamień wówczas, kiedy jesteśmy skrajnie zmęczeni i wyczerpani, po prostu padamy z nóg i już absolutnie nic innego nas w tym momencie nie interesuje.